Trening oparty na metodzie interwałowej jest często stosowany w celu rozwoju możliwości wytrzymałościowych organizmu człowieka. Charakterystyczną cechą metody interwałowej jest wykonywanie na przemian wysiłków z wysoką i niską intensywnością (lub z fazą odpoczynku).

Zespół francuskich naukowców z Uniwersytetu w Lille przeprowadził badania, których celem było określenie wpływu intensywnego treningu interwałowego na zmiany wydolności aerobowej wśród dzieci będących w przedpokwitaniowej fazie rozwoju biologicznego (w wieku 9-10 lat).

W badaniach uczestniczyło ponad 50 dzieci (chłopców i dziewcząt), które podzielono na dwie grupy: eksperymentalną (objętą treningiem) i kontrolną (nieuczestniczącą w programie treningowym).

Przed rozpoczęciem i po zakończeniu 7-tygodniowego okresu badań wszystkim dzieciom z obu grup zmierzono poziom wydolności aerobowej (dokonując bezpośredniego pomiaru peakVO2 z wykorzystaniem aparatury rejestrującej poziom zużycia tlenu) podczas stopniowanego biegu wahadłowego.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Celem omawianego badania było porównanie zróżnicowania w zakresie tolerancji powtarzanych wysiłków fizycznych o wysokiej intensywności pomiędzy grupami dzieci (w wieku 10-11 lat), młodzieży (w wieku 14-15 lat) i osób dorosłych (kobiety i mężczyźni w wieku 24-26 lat).

Wiele dyscyplin sportowych włączonych do programów edukacyjnych pozostaje niedocenianych. W Stanach Zjednoczonych niełatwo pracować trenerom i sportowcom drużyn szkolnych czy uniwersyteckich, którzy niekoniecznie pragną znaleźć się w czołówce najpopularniejszych dyscyplin. Jeden z dyrektorów sportowych Uniwersytetu Kampville w stanie Virginia, dr Carol R. Chory, zaproponował kilka sposobów na poprawę warunków trenerów i sportowców, którzy pragną uczestniczyć w sesjach treningowych non-core, a więc sportów niegłównych, pomniejszych1.