Badacze z uniwersytetu Loughborough w Wielkiej Brytanii na łamach czasopisma naukowego „Measurement in Physical Education & Exercise Science” – w artykule zatytułowanym: Jak powinno mierzyć się odporność psychiczną u zawodników (How should we measure psychological resilience in sport performers?) – podjęli temat, który dla trenerów i psychologów wciąż pozostaje jednym z kluczowych zagadnień.

Aktualność tego problemu wiąże się ze stałą presją, której zawodnik musi sprostać, aby osiągnąć optymalny stan gotowości startowej i utrzymać go na takim poziomie. Presja związana jest nie tylko z samymi startami, ale też z treningiem oraz społecznym, finansowym i technicznym kontekstem uprawiania danej dyscypliny. Zyskuje na znaczeniu w przypadku podejmowania osobistych wyzwań.

W ciągu ostatnich dwudziestu lat badaczom udało się osiągnąć pewien obraz tej szczególnie pożądanej u sportowców cechy. Ujawnia się ona w ekspozycji na ryzyko, kiedy jednostka jest w stanie zaadaptować się do tej sytuacji, zachowując jednocześnie kompetencję w swych działaniach. Składa się z dwóch właściwości: przeciwstawiania i pozytywnej adaptacji. Niektórzy uwzględniają tu również indywidualne cechy sprzyjające radzeniu sobie ze stresem, takie jak optymizm, wytrwałość, umiejętność szukania wsparcia społecznego czy postrzegania własnej skuteczności.

Badacze w swym artykule zwracają uwagę, że mimo obszernej literatury przedmiotu i upowszechnienia koncepcji nie ma skutecznych narzędzi pomiaru, które mogłyby być bardzo przydatne w warsztacie trenera. Istniejące narzędzia używane do badań w tej dziedzinie nie są dostosowane do grupy sportowców. Korzysta się z nich np. w kontekście klinicznym (przy określaniu odporności osób, które doświadczyły maltretowania w dzieciństwie itp.).

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Całkowity dzienny wydatek energetyczny uwzględnia trzy komponenty: spoczynkową (podstawową) przemianę materii, termiczny efekt posiłku i termiczny efekt aktywności fizycznej. Zwiększony wysiłek fizyczny powoduje wzrost wydatku energetycznego w ramach trzeciej spośród wymienionych składowych, stanowiąc 15-30% dziennego wydatku energetycznego.

W jaki sposób zachęcić nastolatkę do udziału w zajęciach sportowych? Amerykańska fundacja Women's Sport Foundation1, założona w 1974 roku w Nowym Jorku przez światowej sławy tenisistkę Billie Jean King, opracowała specjalny program wspomagający trenerów pracujących z nastolatkami w szkołach i w pozaszkolnych organizacjach sportowych. Może on być również interesującą propozycją dla trenerów nastoletnich sportsmenek.