Stężenie mleczanu we krwi (blood lactate concentration, BLQ jest wrażliwe na zmiany intensywności i czasu trwania wykonywanego wysiłku fizycznego. Istnieje kilka różnych koncepcji, do-tyczących sposobu interpretacji zmian stężenia mleczanu we krwi (progów metabolicznych), do jakich dochodzi podczas stopniowanych prób wysiłkowych. Autorzy scharakteryzowali zakres poszczególnych stref intensywności wysiłkowych w relacji do określonych progów metabolicznych, stosowanych obecnie w procesie monitorowania i programowania procesu treningowego. Scharakteryzowane zostały dwa podstawowe wskaźniki, określające zmiany stężenia mleczanu we krwi w relacji do intensywności. Pierwszy z nich to próg mleczanowy (lactate threshold, LT) definiujący intensywność wysiłku, przy której następuje przekroczenie spoczynkowej wartości stężenia mleczanu we krwi. Drugi opisany wskaźnik to próg maksymalnej równowagi mleczanowej (maximal lactate steady state, MLSS), określający górną intensywność wysiłku, przy której po¬ziom mleczanu we krwi utrzymuje się na podwyższonym, lecz stabilnym poziomie. Wysiłek wykonywany z intensywnością równą MLSS może być kontynuowany nieprzerwanie przez około 30-60 minut.

Wielkości generowanej mocy rejestrowane na poziomie LT i MLSS są ściśle skorelowane z poziomem maksymalnej mocy aerobowej (V02max) osiąganej przez zawodnika i mogą służyć ocenie aktualnego stanu przygotowania do startu w zawodach, zwłaszcza w konkurencjach wytrzymałościowych.

W praktyce trenerskiej dla potrzeb programowania procesu treningowego określa się pewne granice między poszczególnymi strefami intensywności, tj.:

  1. Intensywność niewielka i umiarkowana, do granicy progu mleczanowego LT (intensywność < próg mleczanowy) - w treningu spełniającym funkcję aktywnego wypoczynku lub treningu wytrzymałościowym o dużej objętości.
  2. Intensywność ciężka, do granicy maksymalnej równowagi mleczanowej MLSS (próg mleczanowy < intensywność < MLSS) - w ciężkim treningu wytrzymałościowym.
  3. Intensywność skrajnie ciężka, obejmująca obszar pomiędzy intensywnością MLSS a poziomem maksymalnej konsumpcji tlenu (V02mJ, (MLSS < intensywność < VO,rriax) - w bardzo intensywnych treningach interwałowych.

Autorzy podają przykład, że najlepsi zawodnicy konkurencji wytrzymałościowych realizują od 70 do 90% czasu treningowego w strefie intensywności podprogowych w celu utrzymywania homeostazy glikogenu.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Osiąganie wyników sportowych wymaga wiele wysiłku, poświęceń i zaufania obu stron – zawodnika i trenera. Jednak sprawy komplikują się, kiedy zaczyna między nimi zgrzytać…

Konflikt to proces, w którym co najmniej dwie strony dążą do realizacji własnych celów, a jednocześnie chcą zablokować działanie strony preciwnej. Z czego mogą wynikać anatagonizmy? Dochodzi do nich, gdy strony mają poczucie, że realizacje celów przeciwników zagraża ich własnym interesom.