Wiele dyscyplin sportowych włączonych do programów edukacyjnych pozostaje niedocenianych. W Stanach Zjednoczonych niełatwo pracować trenerom i sportowcom drużyn szkolnych czy uniwersyteckich, którzy niekoniecznie pragną znaleźć się w czołówce najpopularniejszych dyscyplin. Jeden z dyrektorów sportowych Uniwersytetu Kampville w stanie Virginia, dr Carol R. Chory, zaproponował kilka sposobów na poprawę warunków trenerów i sportowców, którzy pragną uczestniczyć w sesjach treningowych non-core, a więc sportów niegłównych, pomniejszych1.

Oto kilka pomysłów Chory’ego dla trenerów dyscyplin mniej popularnych.

  • Ćwiczenia w deszczowe dni – w miarę możliwości zrób wcześniej rezerwację sali gimnastycznej lub siłowni, aby zapewnić odpowiednie miejsce na sesje treningowe dla swoich podopiecznych. Udowodnisz w ten sposób, że potrafisz dbać o interesy swoich zawodników i reprezentantów sportów pomniejszych, nawet w warunkach niesprzyjającej aury.
  • Spotkanie zawodników o najdłuższym stażu. W danej dyscyplinie – upewnij się, że w ostatnim tradycyjnym meczu sezonu wezmą udział seniorzy, czyli sportowcy, którzy mogą poszczycić się najdłuższą pracą w konkretnej dyscyplinie sportowej. Istotne, by byli to seniorzy dyscyplin nie tyle reprezentacyjnych, ile właśnie tych pozostałych. Podczas zaplanowanego spotkania doceń tych, którzy najdłużej pracowali, a nie tylko osiągnęli najlepsze wyniki. Zorganizuj nagrody za udział w honorowym spotkaniu.
  • „Senior Recognition Night” – czyli wyrazy uznania dla najbardziej doświadczonych zawodników wszystkich dyscyplin obecnych w programie szkolnym. Ta „Noc”, czyli wieczorne spotkanie, na którym zostaną wręczone nagrody dla uznanych przez lata graczy i ich trenerów, jest sponsorowana przez kluby wspierające – zwykle komitety rodzicielskie. Wyróżnienia mają formę krótkiej mowy na cześć sportowców oraz wręczenia podarunków, zwykle plakietek z datą pierwszego zwycięstwa nie tylko zawodników, ale też trenerów.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Trening oparty na metodzie interwałowej jest często stosowany w celu rozwoju możliwości wytrzymałościowych organizmu człowieka. Charakterystyczną cechą metody interwałowej jest wykonywanie na przemian wysiłków z wysoką i niską intensywnością (lub z fazą odpoczynku).

Celem omawianego badania było porównanie zróżnicowania w zakresie tolerancji powtarzanych wysiłków fizycznych o wysokiej intensywności pomiędzy grupami dzieci (w wieku 10-11 lat), młodzieży (w wieku 14-15 lat) i osób dorosłych (kobiety i mężczyźni w wieku 24-26 lat).