Zespół austriackich badaczy z Instytutu Medycyny Sportowej w Innsbrucku dokonał analizy profilu fizycznego i fizjologicznego członków kadry narodowej Austrii w narciarstwie alpejskim w latach 1997-2000.

W badaniach uczestniczyły zarówno kobiety, jak i mężczyźni (łącznie 48 osób). Badania wykonywano na początku sezonu oraz tuż po jego zakończeniu. W celu przeprowadzenia analizy uwarunkowań wyników sportowych badanym narciarzom wykonano pomiary wyso- kości i masy ciała, obliczono wskaźnik BMI oraz zmierzono zawartość tkanki tłuszczowej i obwody ud. Dodatkowo badani wykonali kilka prób wysiłkowych w celu zmierzenia mocy aerobowej (VO2max) i siły mięśni kończyn dolnych.

Rezultaty badań wykazały, że spośród wielu zmie- rzonych wskaźników jedynie wielkość mocy aerobowej silnie korelowała z osiąganymi wynikami sportowymi. Autorzy podkreślają również fakt, że drugim istotnym czynnikiem, mającym wpływ na wynik w narciarstwie alpejskim, jest odpowiedni poziom siły mięśni kończyn dolnych.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Korzyści prozdrowotne oraz zmiany wydolności aerobowej pod wpływem treningu fizycznego najczęściej są kojarzone z klasycznymi konkurencjami wytrzymałościowymi (np. bieganie, kolarstwo). Zdecydowana większość dostępnych badań naukowych dotyczy konkurencji wytrzymałościowych, natomiast liczba opublikowanych wyników badań, w których monitorowano zmiany wydolności fizycznej pod wpływem zróżnicowanej aktywności rekreacyjnej, jest w dalszym ciągu niewielka.

Sokratejskie „Wiem, że nic nie wiem” zastępujemy dziś pragmatycznym „Wiem tyle, ile uda mi się dowiedzieć”. Dotyczy to również obszaru analizy w piłce nożnej, gdzie – starając się lepiej rozpoznać rywala – podejmujemy się obserwacji: taktycznej, technicznej i statystycznej. Wszystkie trzy są od siebie zależne, a każda z nich bez dwóch pozostałych okazuje się ledwie pozbawionym znaczenia listkiem na wietrze. Jak rozłożyć proporcje i jak nie dać się zwariować wiedzy?