Kanadyjscy badacze z Wilfrid Laurier University i Nipissing University na łamach czasopisma „Canadian Psychology” (53/2012) podjęli się analizy rzadko rozważanego przez psychologów sportu zagadnienia dynamiki procesów grupowych, jakie zachodzą w zespołach osób trenujących sporty indywidualne. W artykule zatytułowanym Seeing the „We” in „Me” sports: The need to consider individual sport team environments (Postrzeganie „Nas” w sportach „Ja”: potrzeba rozważań nad zespołowym środowiskiem sportów indywidualnych) koncentrują się szczególnie...

Opracowanie to jest odpowiedzią na wzrost zainteresowania badaczy procesami grupowymi w sportach indywidualnych, uwzględniających współzależność na różnych poziomach (nie tylko wspólnego celu sportowego). Perspektywa uwzględnia zarówno rzeczywistą strukturę grupy, jak i opinie samych zawodników.

Większość sportów indywidualnych wymaga treningu w grupie. Zawodnicy trenują razem z innymi sportowcami, nawet jeśli później ze sobą współzawodniczą. Mimo powszechności tego kontekstu społecznego badania nad procesami grupowymi przeprowadzane były prawie wyłącznie w kontekście sportów zespołowych, gdzie członkowie drużyn polegają na sobie w czasie treningu i walki sportowej. Kontrowersje budzi nadal rozstrzygnięcie, czy zespoły sportowców trenujących razem sporty indywidualne można w ogóle nazywać grupami i odnosić do nich założenia psychologii grup. W praktyce takie podejście może mieć negatywne skutki, ponieważ ogranicza możliwość interwencji o charakterze grupowym.

Celem artykułu była analiza dynamiki grup i wpływu społecznego w sporcie indywidualnym przez propozycję rozróżnienia typów środowisk sportowych zależnie od poziomu współzależności danej struktury społecznej. Współzależność rozumieć tu można jako stopień, w jakim zawodnicy szukają wzajemnego oparcia i oczekują interakcji.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Pomiary kosztu energetycznego wysiłków fizycznych (m.in. marszowych i biegowych) dokonywane są na podstawie rejestracji wysiłkowej konsumpcji tlenu i stanowią istotny element oceny możliwości zawodników. Koszt energetyczny biegu uwarunkowany jest wieloma czynnikami, do których zaliczane są m.in.: wiek, płeć, temperatura i masa ciała, opory zewnętrzne powietrza, poziom wydolności aerobowej oraz skład poszczególnych typów włókien mięśniowych.

Autorytetu sztucznie się nie stworzy. Upominanie się o autorytet zwykle dowodzi, że go się nie posiada. Autorytet powinien wpłynąć z wartości moralnych i intelektualnych, tylko wtedy będzie trwały i poważny1.