Zakończona 14 grudnia 2013 roku pilotażowa edycja programu „WF z klasą” ujawniła mocne i słabe strony projektu wdrożonego przez Centrum Edukacji Obywatelskiej. Od września do grudnia 2013 roku CEO wraz z „Gazetą Wyborczą” i serwisem internetowym Sport.pl udało się zainteresować projektem aż 1087 szkół (452 szkoły podstawowe, 384 gimnazja, 116 szkół ponadgimnazjalnych, 43 zespoły szkół i 92 szkoły stowarzyszone z programem z różnych poziomów kształcenia)1.

Honorowym patronatem objęły akcję ówczesna minister edukacji, Krystyna Szumilas, i minister sportu, Joanna Mucha (resort sportu sfinansował akcję). W podsumowaniu edycji wzięło udział aż 140 nauczycieli wychowania fizycznego z całej Polski.

Jak podają źródła prasowe, powołując się na statystyki udostępnione przez NIK, w roku szkolnym 2012-2013 aż trzydzieści pięć procent dzieci i młodzieży z powodu zwolnień lekarskich nie uczestniczyło w zajęciach WF-u2. Absencja trzydziestu jeden procent uczniów wynikała z nieatrakcyjności prowadzonych lekcji. Dodatkowym powodem niechęci uczniów jest fakt, że nauczyciele WF-u preferują gry zespołowe oraz zadania typu „kto pierwszy”.

W trakcie analizy programu „WF z klasą” głosy krytyczne ze strony nauczycieli dotyczyły z kolei innych aspektów prowadzenia zajęć. Debatowano m.in. na temat realizowania przez samorządy terytorialne polityki prozdrowotnej i braku zainteresowania władz niektórymi szkołami powiatu, pragnącymi partycypować w programie. Nauczyciele mieli także odmienne zdanie na temat realizacji zajęć zgodnie z podstawą programową WF-u w klasach I-III, czyli zajęć odbywających się często bez nauczyciela wychowania fizycznego. Niektórzy przypominali, że zanim pojawił się program „WF z klasą”, z powodzeniem aktywizowano uczniów i wprowadzano różnorodność na lekcjach wychowania fizycznego zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt. Niemniej jednak projekt wdrożony przez CEO został uznany za spiritus movens akcji zwiększenia zainteresowania lekcjami wychowania fizycznego – nie tylko nauczycieli, uczniów, rodziców, ale także dyrektorów placówek edukacyjnych oraz władz samorządowych. Wuefiści podkreślali znaczenie programu dla zmiany myślenia o WF-ie, który może być bardzo interesujący i zajmujący. Część warsztatowa konferencji podsumowującej pokazała przykłady, jak przyciągnąć uczniów na lekcje wychowania fizycznego.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Trening oparty na metodzie interwałowej jest często stosowany w celu rozwoju możliwości wytrzymałościowych organizmu człowieka. Charakterystyczną cechą metody interwałowej jest wykonywanie na przemian wysiłków z wysoką i niską intensywnością (lub z fazą odpoczynku).

Celem omawianego badania było porównanie zróżnicowania w zakresie tolerancji powtarzanych wysiłków fizycznych o wysokiej intensywności pomiędzy grupami dzieci (w wieku 10-11 lat), młodzieży (w wieku 14-15 lat) i osób dorosłych (kobiety i mężczyźni w wieku 24-26 lat).