Sposób żywienia odgrywa znaczącą rolę zarówno w sporcie uprawianym amatorsko, jak i tym na poziomie wyczynowym. W wielu przypadkach jednym z głównych determinantów osiągnięcia zadowalających wyników czy pokonania pewnych barier jest właśnie odpowiedni dobór strategii odżywiania. Mimo świadomości żywieniowej sportowców dyscyplin siłowych, zwyczajowa dieta tej grupy znacznie odbiega od ogólnie przyjętych zaleceń.

Nieodpowiednie odżywianie może mieć potencjalnie negatywny wpływ na skuteczność wykonywanych sesji treningowych. Może to prowadzić do hamowania wzrostu zdolności wysiłkowych czy braku efektywnej superkompensacji. czy braku efektywnej superkompensacji.

W sportach siłowych, do których zaliczyć można dyscypliny sylwetkowe (m.in. fitness, kulturystyka, męska sylwetka) oraz tych, w których miarą wyniku jest wykonanie określonej pracy (m.in. podnoszenie ciężarów, dwubój czy trójbój), nadrzędny cel strategii żywieniowej to pokrycie zwiększonego zapotrzebowania energetycznego organizmu. W celu określenia wydatku energetycznego ustroju można posługiwać się specjalistycznymi wzorami, takimi jak przykładowo wzór Harrisa Benedicta (służący do obliczenia PPM – podstawowej przemiany materii). Obliczony wydatek należy pomnożyć przez okre ślony poziom aktywności fizycznej (zazwyczaj w przypadku zawodnika dyscyplin siłowych – nieobciążonego bardzo wycieńczającą pracą zawodową – odpowiednim poziomem aktywności jest „umiarkowana aktywność”, czyli poziom 1,6-1,75) oraz termiczny efekt pożywienia (TEF) – wynoszący średnio około 10% CPM, będący wydatkiem organizmu powstałym wskutek produkcji energii cieplnej w procesach trawienia, przekształcania i wchłaniania składników pożywienia.

Uwaga na białko i tłuszcze

Innym istotnym składnikiem, na podaż którego należy zwrócić szczególną uwagę, jest białko. Podaż tego makroskładnika, często gloryfikowanego, a przez to i nadużywanego w kontekście żywienia w sportach siłowych, powinna być wyższa aniżeli w zwyczajowej diecie, jednak spożywanie 3 czy nawet 4-5 g białka/kg m.c. na dobę nie ma naukowych podstaw, a także niesie ryzyko komplikacji zdrowotnych, m.in. uszczuplenia rezerw czynnościowych wapnia i magnezu, dużego obciążenia nerek czy wątroby, a także przebudowy fizjologicznej mikrobioty jelitowej.

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 41  Strona 42  Strona 43

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Większość biegaczy wie, że trzeba mieć przynajmniej jeden dzień wolny w tygodniu. Wielu z nich jednak nie robi przerwy po sezonie. Nie pozwalają sobie na zakończenie sezonu biegowego, i to jest błąd. Odpoczynek w tym czasie jest równie ważny, jak trening w sezonie biegowym.

Sporty indywidualne cechują się tym, że zawodnik może liczyć wyłącznie na siebie. Specyfika samotnej rywalizacji sprawia, że nagłe spektakularne sukcesy mogą przynieść światowy rozgłos i ogromne pieniądze. Z drugiej strony, sytuacja staje się niezwykle trudna w przypadku niespełnienia oczekiwań własnych, trenerów, fanów czy niezastąpionych w tenisowym świecie sponsorów. W tej dyscyplinie i wielu innych niezwykle przyjemnie jest odnosić sukcesy, ale też szczególnie trudno znieść porażki i przekształcić je w bezcenne...