Konflikt wpisany jest w mechanizm funkcjonowania każdej grupy ludzi jako sytuacja, której wystąpienie jest bardzo prawdopodobne. Zadaniem przywódcy – w przypadku drużyn sportowych będzie nim trener – pozostaje zapobieganie konfliktom, a jeśli już do nich dojdzie, umiejętne zarządzanie nimi. Od tego zależy często znacznie więcej niż od jakości pracy stricte szkoleniowej.

Zarządzanie drużyną jest w gruncie rzeczy zarządzaniem nieustannym kryzysem – tak z pewną emfazą można opisać rolę szkoleniowca. Kryzysy w zespole mogą być różnego typu: sportowe, organizacyjne, społeczne, osobiste, ale wszystkie one osłabiają drużynę. Brak reakcji lub reakcja nieodpowiednia będą miały przeważnie negatywny wpływ na funkcjonowanie grupy. Nie oznacza to oczywiście, że każdy kryzys ma wyłącznie niekorzystne oddziaływanie. Bardzo często wskazuje na słabości w funkcjonowaniu drużyny, szkodliwe mechanizmy, nieodpowiednio dobrane role, które dzięki niemu mogą zostać wychwycone i naprawione.

Konflikt wiąże się bezpośrednio z komunikacją, ponieważ niezależnie od tego, jakiej sfery życia dotyczy, jest wyrażany i relacjonowany przede wszystkim poprzez narzędzia i środki porozumiewania się. Człowiek jako istota społeczna nie może się nie komunikować. Tak twierdzą antropologowie komunikacji, którzy rozwinęli myśl psychologa Paula Watzlawicka wskazującego, że jesteśmy bezalternatywnie skazani na porozumiewanie się. Teoria komunikacji – nawet w najprostszym ujęciu – wskazuje jednak, że proces przekazywania myśli nie jest prostym, jednokanałowym zjawiskiem, ale złożonym procesem, w którym występuje zarówno treść, jak i wybrany kod (np. język rozprawki naukowej lub język szatni), kanał (wypowiedź ustna w rozmowie twarzą w twarz, ogłoszenie), komunikat (treść jako taka) oraz otoczenie (a w więc kontekst, w którym komunikacja się odbywa). To ostatnie – jak twierdzi wielu wybitnych badaczy, w tym Bronisław Malinowski, który choć wyrastał z gruntu etnograficznego, skłaniał się ku podejściu bliskiemu powstałemu później językoznawstwu kognitywnemu – jest kluczowe w rozumieniu komunikacji. Każdy komunikat musi być rozpoznawany tylko w odniesieniu do danego kontekstu, ponieważ ten go współkształtuje.

Jeśli nawet ograniczyć się do najprostszego komunikatu, to jak oddzielić to, co jest jego podstawową treścią, od uczuć, wartości i opinii nadawcy? Jak widać, już sama komunikacja – niezależnie od naszych intencji – pełna jest pułapek, które mogą prowadzić do konfliktu. Ten z kolei zawsze ma jakiś pierwiastek nieporozumienia komunikacyjnego. Tym bardziej, jeśli spojrzymy na komunikację z pozycji postmodernizmu, który w swoim najbardziej radykalnym ujęciu stawiał pod znakiem zapytania jakąkolwiek możliwość porozumienia między ludźmi.

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 44  Strona 45  Strona 46

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Antonio Conte musiał od samego początku udowadniać swoją wartość. Jako zawodnik wspinał się kolejno po szczeblach piłkarskiej kariery, walcząc z kontuzjami. Jako trener dostał rolę odbudowania utraconej pozycji wielkiego Juventusu, a później reprezentacji Włoch. Zawsze jednak jego cechami były: nieustępliwość, entuzjazm i żądza sukcesu. Jego styl gry to szybki i widowiskowy futbol. Jako trener wyróżnia się, opracowując niestandardowe koncepcje taktyczne i budując u swoich piłkarzy ogromną motywację. W obu rolach – zawodnika...

Jedną z najważniejszych cech motorycznych zawodników uprawiających piłkę nożną jest szybkość. O uzyskaniu przewagi nad rywalem decyduje często nie tyle umiejętność przeprowadzenia pięknej akcji, ale raczej tempo jej rozegrania. Dlatego tak istotne jest, aby odpowiednio uwzględnić tę cechę w treningu motorycznym.