Rywalizacja sportowa jest prototypem wszelkiego współzawodnictwa pomiędzy ludźmi. Nasz gatunek walczył i ścigał się w różnych aspektach swojego bytu jeszcze długo przed antycznymi igrzyskami, które formalizowały taką rywalizację. Chociaż grywalizacja ma swoje korzenie w sporcie, to jednak nie sport, a przemysł komputerowy przeniósł ją na kolejny poziom. Badania nad grami komputerowymi pozwoliły lepiej zrozumieć ten fenomen. Jak je odnieść do sportu?

WSZYSTKO MOŻE BYĆ GRĄ!

W swojej najnowszej książce Grywalizacja Paweł Tkaczyk przekonuje, że gry są nieodłączną częścią naszej cywilizacji. Według historyków jako gatunek „grywalizujemy” od czasów antycznych, a wielce prawdopodobne, że dużo dłużej. Gry pod postacią rywalizacji sportowej były ważnym elementem wielu starożytnych kultur, a tradycja igrzysk olimpijskich przetrwała do dzisiaj. Intrygujący jest również fakt, że jesteśmy jedynym gatunkiem żyjącym na Ziemi, który gra dla przyjemności.

Grywalizacja (ang. gamification) jest praktycznym zastosowaniem mechaniki gier w sytuacjach życia codziennego. To sposób na zaangażowanie ludzi w jakiś projekt, zwiększenie ich motywacji, a nawet zmianę przyzwyczajeń i zachowań. Obecnie grywalizacja intensywnie rozwija się w świecie biznesu, szczególnie w marketingu. Jednak niemalże każda rywalizacja sportowa jest również znakomitym przykładem grywalizacji. Jak ulepszyć nasze sportowe gry i zabawy za pomocą tej wiedzy? Aby skutecznie stosować grywalizację w środowisku sportowym, najpierw trzeba zrozumieć świat swojej gry, mechanizmy, które nim rządzą, oraz motywację swoich graczy. O tym właśnie jest niniejszy artykuł.

CZYM JEST GRA?

Definicja gry jest bardzo szeroka. To dobrowolna aktywność, która jest świadomie oddzielana od realnego świata. Ma swoją przestrzeń, czas i miejsce, a także określony porządek i reguły. Gra zawiera także historię, która jest tworzona lub współtworzona przez graczy. Najlepsze gry są niezwykłe oraz całkowicie absorbujące. Wtedy gracz chłonie doświadczenie świata gry i całkowicie się w nim zanurza. Granie zwykle nie jest stricte powiązane z korzyścią materialną. Nawet jeśli ją przynosi, to nie jest celem samym w sobie, ale raczej „produktem ubocznym”. W taką definicję bez problemu wpisuje się sport i aktywność fizyczna.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

„KREATYWNY – TWORZĄCY COŚ NOWEGO LUB ORYGINALNEGO” Definicja kreatywności w piłce nożnej ma zdecydowanie szersze znaczenie niż to, które ma odniesienie do rzeczywistości, ale tej niesportowej. Rozmawiając o kreatywności w piłce nożnej, nasuwają się nam od razu skojarzenia z zawodnikami wybitnymi, umiejącymi jednym zagraniem przesądzić losy meczu, podać tak, jak nikt inny by tego nie zrobił.Nazwiska takie jak Ronaldinho, Messi, Zidane przychodzą nam na myśl jako najlepsze przykłady zawodników kreatywnych. Zawodnik kreatywny to esencja piłki nożnej....

Współczesny futbol staje się grą, w której coraz więcej zależy od umiejętnej i skutecznej obrony przez cały zespół. Sprawia to – co potwierdziło choćby wielu uczestników EURO 2012 – że trudno jest zdobyć bramkę po akcji zespołu. Stąd tak istotne dla zwiększenia szansy na poprawę bilansu bramkowego stałe fragmenty gry, które możemy uczynić naszą największą bronią i najgorszym koszmarem rywala.