O sztuce cyrkowej na lekcjach WF z Anną Wojtalewicz, instruktorką sztuki cyrkowej i absolwentką Państwowej Szkoły Sztuki Cyrkowej w Warszawie, rozmawia Małgorzata Ofman.

Podczas inauguracji II edycji Programu WF z Klasą prowadziła Pani sesję warsztatową. Czy dostrzega Pani szansę na zwiększenie zainteresowania lekcjami WF przez wprowadzenie do nich ćwiczeń kojarzących się ze sztuką cyrkową?

Oczywiście. Sztuka cyrkowa jest atrakcyjna, przyciąga uwagę. Większość ludzi zna ją z cyrku, z telewizji czy z występów ulicznych. Na co dzień jest niedostępna. Uprawianie sztuki cyrkowej daje poczucie wyjątkowości, uczestniczenia w czymś trochę magicznym. A przecież każdy lubi czuć się wyjątkowy! Olbrzymim atutem sztuki cyrkowej jest bogactwo jej dziedzin. Uprawia się żonglerkę różnorodnymi przedmiotami: piłkami, kółkami czy maczugami, rozkręca się talerzyki na patyku, wykonuje się triki z diabolo, z flowerstick. A tak naprawdę żonglować można praktycznie wszystkim. Różnorodność dziedzin zwiększa atrakcyjność sztuki cyrkowej. Sprawia, że każdy jest w stanie znaleźć sobie taką dziedzinę, która najbardziej mu odpowiada i zmotywuje do dalszego treningu. Przewagą sztuki cyrkowej nad standardowymi dyscyplinami sportu jest brak sztywno ustalonych norm. Sztuka cyrkowa jest elastyczna. Sprzętami się bawimy, tworzymy układy i wymyślamy coraz to nowsze triki. Sztuka cyrkowa kocha indywidualizm i kreatywność, czego dzieci bardzo potrzebują. Dzięki sztuce cyrkowej uczniowie mogą wyrazić siebie i przedstawić swoje pomysły.

Skąd zaczerpnęła Pani inspirację do scenariusza sesji warsztatowej?

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 43  Strona 44  Strona 45

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Louis van Gaal jest jednym z najskuteczniejszych trenerów swojej generacji. Zdobył ligowe tytuły praktycznie ze wszystkimi klubami, z którymi pracował (Ajax Amsterdam, FC Barcelona, AZ Alkmaar i Bayern Monachium) i jest wychwalany pod niebiosa za umiejętności taktyczne. Spośród innych trenerów wyróżnia go nieprzeciętny charakter, przez co polaryzuje otoczenie. Jak wszystkie wybitne jednostki, ma zwolenników i przeciwników. On jednak nic sobie nie robi z tego, co mówią o nim inni. Ma swoje...

Rolą trenera jest odpowiednie zaplanowanie procesu treningowego, tak aby uniknąć przemęczenia i przetrenowania. Zadanie to jest szczególnie trudne, bo nie zawsze samopoczucie i ogólna ocena zdrowia zapewniają prawidłową informację o tym, jak organizm sportowca reaguje na trening. Aby właściwie ocenić stan zawodnika, konieczne są szczegółowe analizy i szeroko pojęte środki kontroli. Trzeba też wiedzieć, jak zmieniają się fizjologiczne wskaźniki zmęczenia podczas wysiłku oraz znać metody ich badania.