Dla tego, kto nie wie, do jakiego portu płynie, każdy wiatr jest niepomyślny.

Seneka

Ustalanie celów to jedno z podstawowych narzędzi treningu mentalnego w sporcie i aktywności fizycznej.

Chociaż skuteczność poprawnego ustalania celów udowodniono w badaniach, to nie wszyscy w pełni wykorzystują moc sprawczą tego narzędzia. Z mojego doświadczenia wynika, że zarówno uczniowie, jak i nauczyciele gonią za wynikami, pomniejszając znaczenie celów związanych z procesem. Dodatkowo większość celów stawianych przez wuefistów w szkole wiąże się ze sprawnością fizyczną i umiejętnościami technicznymi różnych dyscyplin sportowych. Obszarów, w których można uczniom stawiać wyzwania, jest jednak dużo więcej. W jaki sposób zatem można optymalnie wykorzystywać ustalanie celów na zajęciach wychowania fizycznego? Jakie są ich przykładowe obszary?

Czym jest ustalanie celów?

Obok techniki wyobrażeniowej ustalenie celów (goal setting) jest najważniejszym i najczęściej używanym narzędziem treningu mentalnego. Najskuteczniejsi sportowcy metodycznie ustalają sobie cele, na przykład poprzez rozpisanie szczegółowej mapy celów razem z różnymi strategiami i możliwościami ich osiągnięcia. Potem monitorują swoje postępy, sprawdzając, na jakim są etapie w drodze do zrealizowania poszczególnych założeń. W zależności od bieżącej weryfikacji mogą zmodyfikować plan treningowy, kalendarz startów, dietę itp.

Ustalanie celów jest narzędziem, które sprawdza się nie tylko w wyczynowym sporcie. Każdy człowiek ustala sobie jakieś cele – w pracy, szkole, życiu prywatnym. Stawiamy i realizujemy nasze osobiste wyzwania z różnym skutkiem. Dlatego należy podkreślić, że samo ustalenie celu nie jest i nigdy nie będzie skutecznym narzędziem. Jednak umiejętnie postawiony cel i konsekwencja w dążeniu do niego pozwalają na zarządzanie myślami oraz zachowaniami tak, aby go w końcu osiągnąć.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Stres to (w uproszczeniu) nie tylko działanie różnego rodzaju stresorów, obiektywnie zagrażających nam bodźców czy trudnych sytuacji. Stres również „nie drzemie” w nas. Postrzeganie stresu zależy od tego, jak my (!) oceniamy daną sytuację, jakie my (!) mamy zasoby, które możemy wykorzystać w danych okolicznościach, a przede wszystkim – jak my (!) w kontekście tych zasobów subiektywnie oceniamy nasze możliwości poradzenia sobie z określoną trudnością.

Verba docent,exempla trahunt*

* Słowa uczą, przykłady pociągają

Piłkarski dokument