Trening fizyczny – bez względu na formę i intensywność – jest obarczony ryzykiem urazu. Kontuzja może się przytrafić każdemu, niezależnie od tego, czy trenuje wyczynowo, czy też rekreacyjnie. Dla sportowca jest sporym problemem – w większości przypadków konieczne staje się zmniejszenie intensywności treningu, a często należy go całkowicie zaniechać.

Spadek formy jest dość szybki. W wyniku unieruchomienia kończyny maksymalna siła izometryczna mięśnia czworogłowego spada o ok. 10% tygodniowo, a wielkość mięśnia o 5%1. Zdarzają się również takie urazy sportowe, które całkowicie uniemożliwiają powrót do dawnej formy.

Każda z dyscyplin sportowych ma własną specyfikę, z którą wiąże się określona urazowość. Do najbardziej kontuzjogennych dyscyplin zaliczyć można sporty walki i sporty drużynowe, w których dochodzi do bezpośredniego kontaktu między zawodnikami. W większości sportów najczęściej kontuzje dotyczą narządu ruchu: mięśni, kości, stawów i ścięgien. Z badań Lopesa i wsp.2 wynika, że u biegaczy najczęściej pojawiającym się problemem są dolegliwości bólowe goleni i tendinopatie ścięgna Achillesa, występujące średnio u 9,5% biegaczy, zapalenia rozcięgna podeszwowego (5,2-17,5%) i tendinopatie ścięgna mięśnia czworogłowego, określane mianem kolana skoczka (7,4-15,6%).

Przyczyn powstawania kontuzji sportowych jest wiele. Do uszkodzenia więzadła czy mięśnia może dojść w wyniku brutalnego faulu przeciwnika, kiedy zewnętrzne siły działające na ciało są znacznie zwiększone. Aparat ruchu jest przystosowany do przenoszenia określonych obciążeń w określonym kierunku. Zmiana działania sił na poszczególne stawy prowadzi do niefizjologicznych ruchów. Właśnie w ten sposób najczęściej dochodzi do urazu więzadeł w stawie kolanowym, barkowym czy skokowym. Takim urazom mięśniowo-szkieletowym, powstałym w wyniku kontaktu z przeciwnikiem, nie da się skutecznie zapobiegać, gdyż nie jesteśmy w stanie określić, jak zachowa się nasze ciało w trakcie starcia. Można jedynie zmniejszyć ryzyko urazu, dbając o odpowiednią elastyczność mięśni i ich siłę.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 0

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Umiarkowany wysiłek fizyczny w ciąży jest jak najbardziej dozwolony. Sytuacja nie jest jednak tak oczywista w przypadku kobiet trenujących sport wyczynowo, które po zajściu w ciążę chciałyby kontynuować treningi.

Celem badań hiszpańskich naukowców było porównanie efektywności dwóch odmiennych modeli periodyzacji treningu – tradycyjnego (traditional periodization – TP) i blokowego (block periodization – BP) w zakresie zmian wydolności fizycznej i sprawności specjalnej kajakarzy klasycznych wysokiej klasy – członków kadry narodowej Hiszpanii.