Od wielu lat trwają badania i spory na temat odpowiedniej podaży białka w ciągu dnia, o jego maksymalnej, minimalnej, a wreszcie optymalnej ilości w jednym posiłku czy w końcu o samej funkcji protein spożywanych w codziennym menu.

Białka są makrocząsteczkami posiadającymi bardzo złożoną strukturę chemiczną. Ich składowymi są aminokwasy, między którymi występują wiązania peptydowe. Każdy z aminokwasów charakteryzuje się podobną strukturą. W ludzkim organizmie odnajdziemy 18 różnych aminokwasów (plus amidy dwóch spośród tych 18, stąd często mowa o 20 aminokwasach wykorzystywanych przez nas ustrój). Głównym „sportowym” elementem białek są aminokwasy rozgałęzione – leucyna, izo­leucyna i walina (z ang. BCAA, branched chain amino acids, czyli aminokwasy o rozgałęzionym łańcuchu), a na przestrzeni ostatnich lat, dzięki najnowszym doniesieniom naukowym, szczególnie pierwszy z wymienionych.

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 68  Strona 69  Strona 70  Strona 71

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

O witaminie C słyszał z pewnością każdy z nas. Kwas askorbinowy, bo o nim mowa, występuje naturalnie w roślinach i organizmach wielu zwierząt. Ludzie i niektóre zwierzęta witaminę C muszą mieć dostarczoną w pożywieniu. Do niedawna jej rola nie była do końca poznana. Nie ma też zgodnych opinii co do poziomu zapotrzebowania na tę witaminę. Każdy rok przynosi nowe doniesienia naukowe, również w dziedzinie dietetyki.

Stan zapalny jest naturalną reakcją obronną komórek organizmu na czynniki patogenne i uszkadzające komórki (np. infekcje chroniczne, bakteryjne i wirusowe, reakcje autoimmunologiczne, szok termiczny, promieniowanie, np. UV oraz ciała obce, np. azbest). Jeśli zostaniemy ukąszeni przez osę, w tym miejscu pojawia się opuchlizna; jeśli się uderzymy, ciało reaguje powstaniem zaczerwienienia i siniaków; po ciężkiej fizycznej pracy bolą nas mięśnie – to właśnie przykłady stanów zapalnych.