MAGAZYN TRENERA

19 kwietnia 2013 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów, zwaną dalej ustawą deregulacyjną. Ustawa ta stanowi, według zamiarów Ministerstwa Sprawiedliwości, pierwszą z pakietu ustaw mających dokonać deregulacji wielu bardzo różnych zawodów.

Uchwalenie ustawy deregulacyjnej nie jest zaskoczeniem, ponieważ projekt deregulacji wielu zawodów był od dawna jednym ze sztandarowych postulatów ministra sprawiedliwości i cieszył się poparciem Rady Ministrów oraz całej koalicji. Nie zanosi się na to, aby cokolwiek miała tutaj zmienić niedawna dymisja ministra sprawiedliwości, Jarosława Gowina (artykuł pisany był 2 maja 2013 r.).

Oczywiście, uchwalenie ustawy deregulacyjnej nie jest równoznaczne z jej wejściem w życie. Obecnie trafiła ona do Senatu. Biorąc pod uwagę kolejne etapy procesu legislacyjnego (Senat, podpis prezydenta, ogłoszenie w Dzienniku Ustaw), a także przewidywany przez ustawę deregulacyjną 30-dniowy okres vacatio legis oraz zakładając brak poprawek Senatu i zastrzeżeń prezydenta, można się spodziewać wejścia w życie tej ustawy w ciągu kilku najbliższych miesięcy.

Zmiana ustawy o sporcie

W interesującym nas obszarze ustawa deregulacyjna (art. 25) dokonuje nowelizacji Ustawy z 25 czerwca 2010 r. o sporcie (dalej: u.o.s.), a dokładnie zmienia brzmienie art. 41 u.o.s. (mającego kluczowe znaczenie dla uregulowania tytułów zawodowych trenera i instruktora sportu) oraz uchyla art. 42 u.o.s., regulujący tematykę uznawania kwalifikacji uzyskanych za granicą.

Jak czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy deregulacyjnej:

Ustanowienie barier wykonywania zawodu trenera oraz instruktora sportu na podstawie obowiązujących obecnie przepisów ustawy o sporcie nie spełnia kryterium ochrony interesu publicznego. Jest natomiast ograniczeniem konkurencji i zbędnym utrudnieniem dla kandydatów do tych zawodów.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Krótkotrwałe wysiłki fizyczne wykonywane z maksymalną intensywnością są powszechnie stosowane w treningu sportowym jako bodziec adaptacyjny zwiększający możliwości wysiłkowe zawodnika. W przeciwieństwie do wysiłków długotrwałych o umiarkowanej intensywności maksymalne wysiłki krótkotrwałe wywołują większe zaburzenia homeostazy ustrojowej oraz nasilają uszkodzenia struktur mięśniowych.

Na łamach ostatniego numeru prestiżowego czasopisma „Sport, Exercise, and Performance Psychology”, wydawanego przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, ukazał się artykuł dotyczący problemu wypalenia, które dotyka młodych sportowców.