MAGAZYN TRENERA

Sporty indywidualne cechują się tym, że zawodnik może liczyć wyłącznie na siebie. Specyfika samotnej rywalizacji sprawia, że nagłe spektakularne sukcesy mogą przynieść światowy rozgłos i ogromne pieniądze. Z drugiej strony, sytuacja staje się niezwykle trudna w przypadku niespełnienia oczekiwań własnych, trenerów, fanów czy niezastąpionych w tenisowym świecie sponsorów. W tej dyscyplinie i wielu innych niezwykle przyjemnie jest odnosić sukcesy, ale też szczególnie trudno znieść porażki i przekształcić je w bezcenne...

Jednym z podstawowych czynników wyróżniających wybitnych tenisistów jest wyjątkowo silna psychika, a jej znaczenie uwidacznia się już w najmłodszych latach. Obserwując mecze dzieci i młodzieży, można odnieść wrażenie, że największą rolę w grze odgrywają emocje. Wahania nastroju, w tym gniew, smutek i radość przenikają się wzajemnie nie tylko u grających, ale też wśród rodziców przeżywających swoje własne „ambicjonalne mecze”. Niewątpliwie odporność na stres i zdolność kontrolowania stopnia pobudzenia organizmu, zwłaszcza w trudnych momentach rywalizacji, są cechami typowymi dla zwycięzców. Zawodnicy stają zatem przed wyjątkowo trudnym wyzwaniem powstrzymania swojego psychicznego „ja” przed negatywnym wpływem na efektywność gry. Sami sportowcy i ich trenerzy skupiają się przeważnie na działaniach mających na celu powstrzymanie lęku czy negatywnego nastawienia, podczas gdy ludzka psychika dysponuje ukrytym potencjałem mogącym przynieść wiele wymiernych korzyści. Dzięki wynikom wnikliwych badań z ostatnich kilkunastu lat okazuje się, że stosowanie odpowiedniego treningu mentalnego w dłuższej perspektywie wywiera wpływ na poprawę skuteczności gry. Idąc tym tropem, psychologia powinna być uznawana za ciekawy, ale przede wszystkim nieodłączny element towarzyszący tenisistom na każdym etapie sportowej kariery.

Zaprogramować ciało i umysł

Jednym ze sposobów zwiększenia skuteczności gry jest tak zwany trening wyobrażeniowy, definiowany jako mentalny sposób pozwalający zaprogramować ciało i umysł tak, by poprawnie egzekwować zamierzone zadania ruchowe. Polega on na myślowym modelowaniu techniki wykonania uderzeń lub pojedynczych schematów gry. W innych ujęciach można go określić następująco: jako proces tworzenia lub odtwarzania doświadczeń bez ingerencji zewnętrznych bodźców; zdolność do mentalnego odtworzenia aktów ruchowych prowadząca do poprawy efektów treningu fizycznego i technicznego; zdolność do obrazowania zamiast opisywania ruchu.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 24  Strona 25  Strona 26  Strona 27

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Większość biegaczy wie, że trzeba mieć przynajmniej jeden dzień wolny w tygodniu. Wielu z nich jednak nie robi przerwy po sezonie. Nie pozwalają sobie na zakończenie sezonu biegowego, i to jest błąd. Odpoczynek w tym czasie jest równie ważny, jak trening w sezonie biegowym.

Z triathlonistą Kacprem Adamem o popularności tej dyscypliny oraz o metodach treningowych rozmawia Jakub Jelonek. Jak oceniasz swój poprzedni sezon?