MAGAZYN TRENERA

Drugie spotkanie z Szymonem – zawodowym tenisistą – zapoczątkowuje pracę nad kolejnym istotnym elementem wpływającym na poziom sportowy gry w tenisa, czyli nad siłą. Ciągle poszukujemy, ucząc się na doświadczeniu innych, ale również bazując na własnych koncepcjach działania.

Poziom siły, w tym zwłaszcza dynamicznej i zrywnej, był w dotychczasowych badaniach (Schönborn, Eliott) uważany za jeden z najważniejszych czynników determinujących poziom sportowy gry w tenisa. Prowadzone przez wiele lat obserwacje młodych zawodników z kilkudziesięciu państw potwierdzają ten pogląd. Jak stwierdzono w badaniach, siła wywiera wraz z wiekiem coraz większy wpływ na wyniki osiągane w tenisie.

Z uwagi na wskazywane przez wielu trenerów efekty zaburzeń koordynacyjnych związanych z brakiem przygotowania siłowego, decydujemy się z Szymonem na „wplecenie” ćwiczeń związanych z mocną pracą skrętu tułowia – charakterystyczną dla tenisisty – przy niewielkim obciążeniu, a wysokiej dynamice ruchu. Nie zmienia to relacji zaburzeniowej pomiędzy treningiem siłowym a koordynacją, ale z naszych obserwacji wynika, że pozwala na zaznaczenie pewnego wzorca ruchowego charakterystycznego dla zawodnika, co może zmniejszać efekt zaburzeń. Aby jeszcze bardziej je ograniczyć, bezpośrednio po treningu warto pograć na małe pola lub po prostu spokojnie poodbijać. Należy również wykorzystywać zjawisko superkompensacji i w odpowiednim czasie po treningu siłowym wykonywać ćwiczenia siłowo-szybkościowe na korcie (np. trening winnerów lub serve-volley). Poza tym przerwy w treningu (pomiędzy ćwiczeniami) można wykorzystać na ćwiczenia rozciągające. Ważne jest uzyskanie przez trening siłowy poprawy koordynacji mięśni synergicznych i antagonistycznych, ich elastyczności oraz ruchomości w odpowiednich stawach, co prowadzi do zwiększenia amplitudy ruchów oraz ich ekonomiczności. Celem mają być między innymi odpowiednie zmiany w mięśniach, układzie kostnym i nerwowym. W tenisie nie jest najważniejsze zwiększanie siły poprzez zwiększanie masy mięśniowej. Ćwiczenia powinny być wykonywane w zakresie ok. 60-70% możliwości danego zawodnika. Włókna szybkie, które są głównym źródłem siły szybkościowej, rozwijają się przy obciążeniu wynoszącym ok. 60% maksymalnego – oczywiście, przy typowych ćwiczeniach dynamicznych.

Okres odnowy po ciężkim treningu siłowym wynosi 2-3 dni, dlatego nie wolno trenować zbyt często, zalecam jednak, aby na budowanie siły przeznaczyć minimum 12 jednostek treningowych – najlepszym okresem do pracy nad siłą jest najdłuższa przerwa między turniejami. Trening siłowy nie może zakłócać rozwoju innych zdolności, np. koordynacji.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Proces szkoleniowy zawodników na najwyższym poziomie, bez względu na dziedzinę sportu, wymaga od trenerów precyzyjnego planowania rywalizacji, treningów oraz przerw wypoczynkowych. Periodyzacja, bo o niej mowa, jest starannie ułożonym planem, który ma na celu maksymalne zwiększenie możliwości zawodnika i umożliwienie mu osiągnięcia wyznaczonych celów. W zawodowym tenisie, z uwagi na jego specyfikę, pojawiają się aspekty utrudniające to zadanie.

Nie ma innego elementu w planie treningowym, który traktowany byłby powszechnie z podobną nonszalancją. Rozgrzewka? Jest, bo jest, bo być musi – i tyle. Tak najczęściej można zdefiniować nasze podejście. To błąd, który leży u podstaw jeszcze większych błędów.