MAGAZYN TRENERA

Gry sportowe stawiają przed zawodnikami wiele wymagań. Skuteczna rywalizacja jest możliwa tylko wówczas, gdy organizm ludzki jest w stanie im sprostać, osiągając wysoki poziom szeroko rozumianego rozwoju. W takich dyscyplinach jak tenis podstawą jest wczesne kształtowanie koordynacji, pozwalającej na szybkie i efektywne uczenie się kolejnych ruchów czy całych uderzeń.

Dzięki temu łatwiej przychodzi przyswajanie perfekcyjnej techniki niezbędnej podczas meczu na korcie. Ważny jest również trening kondycyjny, tj. praca nad szybkością, wytrzymałością beztlenową czy siłą eksplozywną, charakterystyczną dla tenisa. Wszystkie te aspekty w połączeniu z budową ciała dają ostateczny obraz tenisisty, bez względu na jego zaawansowanie i ranking. Poza tym stają się decydujące w chwili doboru odpowiedniej taktyki gry. W wielu przypadkach skrajne warunki fizyczne sprawiają, że dany zawodnik jest skazany na jedną niezmienną strategię, przez co jego przeciwnicy mogą mieć ułatwione zadanie, znając zamiary i możliwości rywala. Z praktycznego punktu widzenia istotna jest zatem znajomość sposobu gry potencjalnych przeciwników.

W świecie tenisa wyróżnia się kilka typów zawodników ze względu na prezentowany przez nich styl gry.

1. Serve and Volleyer – np. Michaël Llodra (FRA) – przeważnie jest to zawodnik o dużym wzroście i zasięgu ramion, u którego wysoko zawieszony środek ciężkości nie pozwala na szybkie i zwrotne poruszanie się, co zmniejsza prawdopodobieństwo wygrywania punktów z linii końcowej. Po mocnym serwisie atakuje on siatkę, by w drugim lub trzecim swoim kontakcie z piłką wykonać kończący wolej. By ten sposób gry się sprawdził, skuteczność pierwszego serwisu musi być bardzo wysoka, przy jednocześnie dużej sile. W dodatku zawodnik powinien w szybkim tempie przemieszczać się do siatki, zmniejszając kąt dojścia do returnowanej piłki. W ten sposób można wywrzeć presję na przeciwniku, który musi dokładnie odebrać podanie, a następnie próbować zagrać loba lub passing shota.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Co musiał zrobić ten niewyróżniający się piłkarz, by w krótkim czasie stać się jednym z najlepszych współczesnych trenerów? Niełatwo odpowiedzieć na to pytanie, bo na kunszt trenerski składa się wiele elementów. Czy jest najlepszy? O to można by się długo spierać. Na pewno stał się najlepiej opłacanym szkoleniowcem. Według informacji prasowych (dane za 2013 rok) zarabia 17 milionów euro rocznie, podczas gdy drugi na liście – Jose Mourinho w Chelsea Londyn – inkasuje 10,3 mln euro za sezon.

Zapomnijcie o nabijaniu kilometrów w plenerze ku radości komarów i kleszczy. Trening z istotnymi akcentami motorycznymi wcale nie musi odbywać się poza murawą i kosztem elementów specjalistycznych. Nowoczesne podejście do treningu piłki nożnej nakazuje powrót na boiska i kreatywne wykorzystanie przestrzeni w ich obrębie.