MAGAZYN TRENERA

Trener zapasów często przebywa z zawodnikami podczas wielu godzin treningów, zawodów oraz w trakcie licznych podróży. Wspólnie spędzone chwile nierzadko nadają ich relacji szczególnego wymiaru. Ich kształt zależy nie tylko od przyjętej przez trenera strategii rozwoju młodego zapaśnika czy jego podejścia pedagogiczno- -psychologicznego, lecz również od umiejętności komunikowania się. Jak wobec tego skutecznie rozwijać swoje predyspozycje komunikacyjne? Kilka rozwiązań podsuwa Jerzy Lipski - w przeszłości...

W zapaśniczych grupach młodzieżowych brak umiejętności komunikacyjnych trenera może poważnie zaburzyć funkcjonowanie zespołu szkoleniowego czy sekcji sportowej. Wrodzone predyspozycje w tej dziedzinie mają tylko nieliczni, wybitni szkoleniowcy. Pozostali muszą je poznać, nauczyć się ich. Każdy, kto aspiruje do bycia dobrym trenerem w zapasach, powinien je przyswoić.

Na udany start młodego zapaśnika w zawodach sportowych składają się nie tylko elementy sprawnościowe, techniczno-taktyczne, psychologiczne czy teoretyczne. Pochodną sukcesu jest również komunikacja z zawodnikiem/grupą. Uzyskanie dobrego wyniku wymaga przestrzegania ogólnych i specjalnych procedur ze strony szkoleniowej, organizacyjnej i finansowej zarówno przez zawodnika, jak i jego trenera. Szczególnie ważny, w przypadku udziału w zawodach sportowych, staje się problem zapewnienia właściwej komunikacji trenera z zawodnikiem czy zawodnikami (zespołem). Charakter i kierunek relacji w tym zakresie można szczegółowo określić w zależności od fazy ich występowania.

[ . . . ]

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM lub PREMIUM+.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 16  Strona 17  Strona 18  Strona 19  Strona 20  Strona 21  Strona 22

POBIERZ MATERIAŁY UZUPEŁNIAJĄCE

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Piłka nożna to dyscyplina, w której – poza bazową wytrzymałością – o powodzeniu decyduje połączenie co najmniej trzech elementów: techniki, taktyki i szybkości. Jest to nierozerwalna trójca – nawet maestria w dwóch z tych zakresów przy brakach w trzecim skazuje zawodnika na to, że jego rozwój zostanie na pewnym etapie zatrzymany. Doskonałym przykładem możliwości harmonijnego bodźcowania wszystkich trzech jest wykorzystanie przyjęcia kierunkowego. Można je rozwinąć wykorzystując gry zadaniowe...

W dzisiejszych czasach, kiedy główną rolą trenera jest przede wszystkim dostrzeganie wysiłku wkładanego przez podwładnego, wielu z nas zadaje sobie pytanie, czy w ogóle przeprowadzać testy sprawności fizycznej. Przyjrzyjmy się zatem tej kwestii bliżej.