MAGAZYN TRENERA

Zadaniem szkoleniowców pracujących przede wszystkim z młodymi zawodnikami jest tak zaplanować obciążenia w kolejnych latach, aby kariera trwała możliwie jak najdłużej i sprawiała satysfakcję zarówno zawodnikom, jak i trenerowi. Pracując czy to z jednym zawodnikiem, czy z całą grupą podopiecznych, warto stosować odpowiednią etapizację treningu, która pozwoli sprostać wymaganiom współczesnego sportu.

Sukcesy w sporcie dzieci i młodzieży powodują duży oddźwięk w mediach. Zadowoleni są kibice, trenerzy, działacze sportowi, organizatorzy. Nie zawsze niestety sukcesy te pozytywnie wpływają na późniejszą karierę utalentowanych zawodników. Wielu młodych sportowców jest bowiem trenowanych według koncepcji doświadczonych zawodników. Za tajemnicą ich sukcesów kryje się często stosowanie najwyższych obciążeń w treningu. Co więc zrobić, aby tych błędów uniknąć? I co ważniejsze, jakie są zagrożenia takiego postępowania?

Pierwszym niebezpieczeństwem jest zatrzymanie rozwoju zawodnika. Jego kariera w pewnym momencie osiąga kres, gdyż organizm nie ma już stosownych rezerw. Jak pokazują badania, nawet najbardziej utalentowani sportowcy nie są w stanie trenować z obciążeniami maksymalnymi (zarówno treningowymi, jak i startowymi) charakterystycznymi dla czołówki światowej dłużej niż 3–5 lat. Poza tym stosowanie skrajnych obciążeń prowadzi do przedwczesnego przyzwyczajenia do tych bodźców oraz do znacznego ograniczenia zdolności przystosowawczych1. Z tego powodu w kolejnych latach zawodnicy słabiej reagują na stosowane obciążenia, które mogłyby być efektywne, gdyby nie były stosowane wcześniej. Dlatego konieczne jest planowanie etapów wieloletniego treningu. Rola trenera polega na analizie i właściwym prognozowaniu kariery i rozwoju zawodników.

Do maksimum parametrów pracy treningowej, charakterystycznych dla etapu przygotowania do najwyższych osiągnięć należy doprowadzać stopniowo, w ciągu wielu lat. Regułę tę rzadko stosuje się w praktyce. Bardzo często w treningu młodych sportowców, morfologicznie i funkcjonalnie nieprzystosowanych do uzyskiwania wysokich rezultatów, stosuje się już wąską specjalizację i dużą objętość pracy treningowej. Młodzi zawodnicy np. po kilka razy w roku startują w zawodach, które zawsze powinny być poprzedzone solidnymi i specjalnymi przygotowaniami. Udział we współzawodnictwie zawodnika nieprzygotowanego jest dla niego olbrzymim szokiem, który niejednokrotnie oprócz szkody dla organizmu powoduje zniechęcenie psychiczne i brak chęci do kolejnych startów. A tak duże obciążenia bez należytego treningu są groźne na każdym etapie rozwoju młodego człowieka.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Coaching to nowa formuła znanych od lat metod, specyfika sportu nie pozwoli jednak zapewne trenerom na prosty transfer tej wiedzy. Zasady i narzędzia stosowane w nim mogą być natomiast inspiracją dla szkoleniowców chcących zweryfikować swój dotychczasowy warsztat.

Każdy trener pragnie ulepszyć technikę zawodników. Chcąc poprawić u nich elementy techniczne, coraz częściej korzysta ze zdobyczy nauki. badania biomechaniczne to jedna z metod, która może przyczynić się do podniesienia poziomu sportowego poprzez analizę technik ruchu, a tym samym poprzez poprawę ewentualnych błędów i nawyków ruchowych.