MAGAZYN TRENERA

Powszechnie uznaje się, że wytrzymałościowe zdolności motoryczne mają znaczenie przede wszystkim w takich dyscyplinach jak kolarstwo czy biegi długodystansowe. Współczesny sport stawia jednak przed zawodnikami i zawodniczkami wszystkich dyscyplin coraz wyższe wymogi w tym zakresie. Nie inaczej jest w szermierce, gdzie wysokim wymaganiom wytrzymałościowym muszą sprostać już bardzo młodzi zawodnicy.

Walczących szermierzy, niezależnie od używanej broni, cechuje bardzo duża ruchliwość. Zawodnicy – reagując na zmieniające się sytuacje taktyczne – nieustannie przemieszczają się po planszy ze zmiennym rytmem, wykonując dużą liczbę różnych form specjalistycznej pracy nóg. Podczas jednej walki pokonują krokami szermierczymi dystans od 250 do 1000 m. Przez cały czas trwania zawodów, który najczęściej wynosi od 8 do 12 godzin (rekord 19 godzin padł podczas drużynowych Mistrzostw Polski w 1977 roku w Poznaniu), szermierze pozostają w pełnej gotowości, utrzymując swój organizm w stanie „rozgrzania”. Uważa się, że w walce szermierczej wysiłek aerobowy jest na poziomie średnim, zaś wysiłek anaerobowy – na wysokim1. Walka szermiercza wymaga od zawodnika dużej aktywności wolicjonalnej, opanowania agresji, myślenia taktycznego, szybkiej decyzyjności, antycypacji oraz dominacji, co wiąże się również z wydatkowaniem energii. Walki szermiercze rozgrywa się do 5 trafień w fazie eliminacyjnej turnieju i do 15 trafień w fazie bezpośredniej i finałowej. Najmłodsi szermierze walczą do mniejszej liczby trafień, np. do 4 w eliminacjach i do 10 lub 12 w końcowej fazie turnieju. Tak zwany czysty czas walki do 5 trafień trwa 3 minuty, co skutkuje rzeczywistą długością walki najczęściej od 5 do 10 minut. Czas czystej walki do 15 trafień wynosi: 3 razy po 3 minuty z dwoma jednominutowymi przerwami, co przekłada się na rzeczywisty czas walki od 15 do 25 minut. Podczas turnieju najlepsi szermierze muszą stoczyć (w przeliczeniu na walki do 5 trafień) ok. 20-25 walk. Obowiązkowe wyposażenie szermierza – tj. wielowarstwowe ubranie utrudniające swobodny przepływ powietrza i ciężka maska ochronna – istotnie wzmaga jego zmęczenie. Czajkowski2 uważa, że nie można wymagać od szermierza intensywnego treningu, właściwie przygotowującego go do udziału w zawodach najwyższej klasy, bez właściwego przygotowania gibkościowego, siłowego, zręcznościowego, szybkościowego, a przede wszystkim wytrzymałościowego. Dobre przygotowanie wytrzymałościowe pozwala utrzymać wysoki poziom specjalistycznych kompetencji podczas zarówno wielogodzinnych zawodów szermierczych, jak i męczących, żmudnych treningów.

Oznacza to, że przygotowanie wytrzymałościowe szermierza jest warunkiem koniecznym do osiągania przyszłych sukcesów, lecz należy od razu dodać, że nie jest ich gwarantem. W związku z tym trening kształtujący tę zdolność motoryczną – stanowiący bazę wyszkolenia techniczno-taktycznego szermierza i zapewniający utrzymanie nabytych kompetencji podczas wielogodzinnego turnieju – powinien być stopniowo wprowadzany do szkolenia najmłodszych zawodniczek i zawodników.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Alberto salazar urodził się w 1958 r. trenował biegi długodystansowe, osiągając wiele znaczących sukcesów, z pobiciem rekordu świata włącznie. W wieku 20 lat w biegu ulicznym na dystansie 7 mil w Falmouth dobiegł do mety skrajnie wyczerpany. stracił przytomność, a temperatura jego ciała wynosiła 41,7°c. Mimo że zajął dopiero 10. miejsce, nauczył się przekraczać własne granice do osiągnięcia lepszego wyniku. W swoim pierwszym maratonie zwyciężył. W drugim również, zapowiadając od razu dziennikarzom, że w kolejnym chce pobić rekord świata. Jak...

Przywykliśmy do tego, że łatwo otwieramy worki i wrzucamy do do nich poszczególne elementy rzeczywistości, kategoryzując na lewo i prawo. Wychodzenie na podwórko i wyrabianie normy na orlikach czy trasach biegowych to droga do zdrowia, podczas gdy spędzanie czasu przy grach komputerowych to w najlepszym przypadku kręta droga do nadwagi. Zdigitalizowana rzeczywistość nie jest jednak tak bardzo zero-jedynkowa, jak mogłoby się wydawać, a nasze konsole mogą się okazać sojusznikiem w drodze do fizycznej perfekcji. Szok? Nie, to tylko XXI wiek.