MAGAZYN TRENERA

Istnieje pewien niezwykły trener, zarówno jeśli chodzi o osiągnięcia, jak i o niesamowite poczucie humoru oraz zamiłowanie do dobrego jedzenia. Trener, który w szatni zamiast krzyczeć na zawodników – opowiada im kawały. Jednocześnie człowiek, który pięciokrotnie wygrał Ligę Mistrzów (w tym 2 razy jako zawodnik). Oto właśnie Carlo Ancelotti. Kim jest i czym jeszcze wyróżnia się ten wesoły Włoch?

Carlo Ancelotti urodził się 10 czerwca 1959 r. w Reggiolo, włoskim miasteczku rejonu Emilia Romania. Dorastał w rodzinie rolników, co – jak sam mówi – nauczyło go cierpliwości i sumienności. Piętnastoletni „Carletto”, bo tak nazywali go koledzy, w pierwszych latach swojej kariery na pozycji pomocnika reprezentował klub z Parmy, z którym w 1979 roku awansował do Serie B. W decydującym o awansie meczu strzelił dwa gole. Tak dobra postawa szybko została zauważona, dzięki czemu młody pomocnik przeniósł się do Romy. Z klubem ze stolicy zdobył w 1983 roku tytuł mistrzowski, na który czekano tam ponad 40 lat. Już wtedy ujawniły się jego zdolności przywódcze i w 1985 roku został wybrany na kapitana. Wiele nauczył się w tym okresie od szwedzkiego trenera Romy – Nilsa Liedholma. W czasie swojej ośmioletniej kariery w Rzymie zdobył cztery puchary Włoch. Później przeniósł się do AC Milanu, z którym zdobył dwa tytuły mistrza kraju i dwa razy wygrał Ligę Mistrzów (w 1989 i 1990 roku), zdobywając nawet bramkę w finale z Realem Madryt w 1989 roku. W reprezentacji Włoch zagrał 26 razy, zdobywając jednego gola. Wystąpił również na Mundialu 1990 rozgrywanym we Włoszech, który jego zespół zakończył na 3 miejscu (był też w składzie na Mundial 1986, ale nie pojawił się na boisku). Karierę zawodniczą zakończył w 1991 roku.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 36  Strona 37  Strona 38  Strona 39

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

Uprawianie któregokolwiek ze sportów pociąga za sobą istotne przemiany w organizmie człowieka, będące swoistą odpowiedzią na obciążenia, którym jest poddawany. Towarzyszący temu proces treningowy ukierunkowany jest na stałe zwiększanie możliwości, m.in. w zakresie fizjologicznym, psychologicznym czy motorycznym na drodze zmian adaptacyjnych. Ich tempo i zakres uwarunkowane są wieloma zróżnicowanymi cechami osobniczymi, takimi jak potencjał energetyczny, motoryka, właściwości wolicjonalne itp. Mimo to za jeden z głównych...

Powszechnie wiadomo, że jesień i zima to okres częstszych zachorowań. Warunki atmosferyczne takie jak mróz, nasilony wiatr czy śnieg, nie sprzyjają odporności organizmu człowieka. Znany jest fakt, że wysiłek fizyczny podnosi odporność organizmu, lecz nawet sportowców, którzy z pozoru powinni być zahartowani, dopadają w tym okresie infekcje. Jak powinien wyglądać powrót do treningów po chorobie?