MAGAZYN TRENERA

Szczegóły robią różnicę – zwłaszcza te drobne, semantyczne. Podobne zdanie, jak to w tytule, ale ze zmienionym „chciał” na „robił” też opisuje z pozoru całkiem pożądaną sytuację dla trenera, jednak różni się znacząco pod względem koncepcji przywództwa. Tymczasem sztuką jest sprawić, aby nasi podopieczni zamiast po prostu wykonywać nasze polecenia, uwierzyli w stojącą za nimi wizję i zapragnęli za nią podążać.

Różnice pomiędzy tymi 2 sposobami zarządzania dobrze opisują teorie przywództwa sytuacyjnego, zwłaszcza ta przedstawiona przez Paula Herseya i Kena Blancharda, którzy jako jedną z możliwości kierowania grupą ludzi wskazali model przekazywania (sprzedawania) planu zespołowi. Nie oznacza to pozostawienia podopiecznych samym sobie, jak w podejściu leseferystycznym, ale daje wykonawcom szanse na pewną samodzielność w podejmowaniu decyzji i sposobie dochodzenia do celu, o ile wcześniej dostarczy się im wiedzę i narzędzia do realizowania zadania. Na przeciwnym biegunie umieścić należy – również opisane i sklasyfikowane przez duet badaczy – zarządzanie poprzez rozkazywanie, gdzie podległość w hierarchii danej organizacji oznacza całkowite pozbawienie decyzyjności i zdanie na ścisłe realizowanie wytycznych. Jeśli teraz każdy po cichu dokona analizy własnego sposobu prowadzenia drużyny, bez problemu powinien być w stanie wskazać, który ze sposobów kierowania zespołem był mu dotąd najbliższy. Od razu warto wesprzeć nasze dotychczasowe rozważania uwagą – nie ma wzorca idealnego i nie można powiedzieć, że któryś z 4 typów zarządzania opisanych przez Herseya i Blancharda (instruowanie, sprzedawanie, wspieranie, delegowanie) jest lepszy od pozostałych. Tym bardziej, jeśli weźmie się pod uwagę dojrzałość i kompetencje podwładnych, które to naukowcy również podzielili na 4 poziomy (niskie kompetencje i wysokie chęci, niskie kompetencje i niskie chęci, wysokie kompetencje i niskie chęci, wysokie kompetencje i wysokie chęci), wskazując w domyśle, który typ zarządzania jest wskazany dla każdego z nich.

Aby przeczytać artykuł w wersji elektronicznej, musisz posiadać opłaconą prenumeratę w wersji PREMIUM.

PRZEJDŹ DO PEŁNEJ WERSJI ARTYKUŁU

 Strona 46  Strona 47  Strona 48

ZOBACZ ARTYKUŁY O TEJ SAMEJ TEMATYCE

We współczesnej psychologii sportu ujawnia się tendencja do jak najpełniejszego opisu zawodnika oraz tworzenia w miarę zwartej całości składającej się z wielu elementów wzajemnie ze sobą powiązanych. Zaciera się przy tym tradycyjne rozumienie i oddzielne traktowanie właściwości psychicznych, psychomotorycznych, somatycznych czy technicznych. Kompleksowe planowanie szkolenia zawodnika to jeden z podstawowych warunków decydujących o sukcesie sportowym. Nic więc dziwnego, że trenerzy chcą wiedzieć, jakie cechy oraz w jakich...

Zarówno praktyka jak i badania pokazują, że rola, jaką odgrywa trener w sporcie, jest jedną z najważniejszych. Pozytywnie ukształtowana relacja trenera z zawodnikami wpływa na zachowania sportowca zarówno na boisku, jak i poza nim. Może być ona źródłem motywacji i rozwoju, jak i powodem rezygnacji z dalszego uprawiania sportu. Warto wiedzieć, że opisywana relacja pozwala skutecznie prognozować sukces sportowy.