MAGAZYN TRENERA

Mamy wiosnę. Nadchodzi nieśmiało, drobnymi kroczkami, przerywana przelotnymi opadami śniegu i niewielkim mrozem, ale jednak. Przed Państwem, jako trenerami, otwiera się w związku z tym ogromne pole nowych możliwości i pomysłów na organizację zajęć sportowych dla dzieci i młodzieży.

Gorąco polecam zajęcia na świeżym powietrzu: różnego typu przebieżki, marszobiegi, biegi, zabawy ruchowe, ćwiczenia rozciągające. Mogą być to zajęcia na orliku, pobliskim stadionie, w parku czy w lesie – wybór miejsca, formy i treści należy doPaństwa.

Ruch na świeżym powietrzu to po prostu samo zdrowie. Niby wszyscy o tym wiedzą, a jednak wydaje mi się, że wciąż za rzadko robimy z tej wiedzy użytek. A przecież korzyści są na wyciągnięcie ręki. Po pierwsze, przerywamy monotonię – po kilku miesiącach zajęć na hali sportowej, basenie czy siłowni trochę urozmaicenia każdemu się przyda, niezależnie od dyscypliny sportu i tego, czy trenujemy rekreacyjnie, czy wyczynowo. Po drugie, dotleniamy organizm – to doskonały sposób na poprawę samopoczucia i redukcję stresu. Po trzecie, w naturalny sposób wzmacniamy odporność – oczywiście pod warunkiem, że nie będą to tylko krótkie, jednorazowe ćwiczenia na świeżym powietrzu, a prowadzone systematycznie treningi.

Inspirację i pomysły na wiosenne zajęcia sportowe znajdą Państwo w najnowszym numerze „Magazynu Trenera”. Polecam!

Z TRENERSKIEGO ŚWIATA

Niemal wszystkie dzieci, nie tylko te, które uprawiają sport, mają dużo energii. Często mówiąc o dzieciach ruchliwych używa się określenia „nadpobudliwe”. Mówi się o nich, że „nie można ich zmęczyć” i że „nie potrafią usiedzieć na miejscu”. Jak jednak odróżnić dzieci żwawe od tych, które mają zaburzenia hiperkinetyczne (ADHD), jak postępować z tymi, które mają zakłócenia uwagi i są drażliwe? Jak rozpoznać u swojego zawodnika zaburzenia hiperkinetyczne, skąd one się biorą oraz co można zrobić, żeby lepiej z nim współpracować?

Konieczność nieustannej poprawy wyników w sporcie wyczynowym wymaga ciągłego poszukiwania niekonwencjonalnych i nowatorskich rozwiązań. Jednym z nich jest wykorzystywanie warunków geograficzno-klimatycznych jako czynnika stymulującego organizm sportowca. Chodzi tu przede wszystkim o stosowanie treningu wysokogórskiego.

WARSZTAT TRENERA

Niezależnie od wieku, płci, pochodzenia czy wyznawanych wartości trening mentalny stanowi integralny element treningu fizycznego każdego sportowca. W sporcie na wysokim poziomie wystarczy chwila zawahania, aby wielomiesięczna praca własna i całego zespołu poszła na marne. Prowadzenie drużyny wymaga od trenera konsekwencji oraz wachlarza umiejętności, dzięki którym budowane i pielęgnowane wzajemne relacje będą sprzyjały rozwojowi mentalnemu sportowców.

Każdy zespół opiera swą taktykę na różnych fazach gry: fazie obronnej – gdy nie ma piłki, fazie ofensywnej – gdy ma piłkę oraz fazie przejściowej – gdy organizuje się w obronie po stracie piłki lub atakuje przeciwnika po wejściu w jej posiadanie. Współczesna literatura wyróżnia jeszcze jedną fazę, określając nią te sytuacje, w których wykonywane są stałe fragmenty gry.

Najistotniejszą i wielokrotnie podkreślaną zaletą treningu mięśni klatki piersiowej, w którym biorą udział dwie osoby, jest zarówno podniesienie świadomości i zwiększenie kontroli nad własnym układem mięśniowym, jak i zmuszenie do empatii w stosunku do partnera, wobec którego podczas ćwiczeń stosuje się opór. Jednocześnie jego oddziaływanie aktywizuje u ćwiczącego inne grupy mięśniowe, co sprawia, że trening ten ma wymiar nie tylko izolowany, ale również ogólnorozwojowy.

Dobry trening zawsze poprzedzony jest odpowiednio przeprowadzoną rozgrzewką, która pozwala na pobudzenie i rozgrzanie organizmu zawodnika. Powinna się ona składać z rozbiegania oraz rozciągania (tzw. stretchingu) – co pozwala na poprawę sprawności ruchowej, a także zmniejsza ryzyko drobnych urazów oraz kontuzji – ale przede wszystkim musi zmęczyć zawodników. Bardzo istotne jest także stopniowanie intensywności ćwiczeń.

Różnorodność form biegowych w treningu wielu dyscyplin sportowych służy wszechstronnemu rozwojowi wytrzymałości. Jest ona definiowana jako zdolność organizmu do wykonywania wysiłków bez obniżania jej intensywności przy zachowaniu podwyższonej odporności na zmęczenie. Nad wytrzymałością ogólną zwykle pracuje się w okresie przygotowania ogólnego, kiedy w treningu dominują wysiłki o charakterze tlenowym.

Pracując z młodymi sportowcami należy pamiętać, że nieodzownym elementem takiego działania jest kontakt z ich rodzicami. Na co zwrócić uwagę, kiedy i jak reagować oraz w jaki sposób wykorzystać potencjał kilkunastu czy nawet kilkudziesięciu dorosłych osób – rodziców: to problemy, z którymi często zmagają się trenerzy.

MEDYCYNA W SPORCIE

Mimo konkurencji w postaci dużej liczby komponentów pożywienia, węglowodany wciąż uznawane są za składnik odgrywający kluczową rolę w żywieniu sportowców. Nie bez powodu nazywane są „paliwem” dla pracy mięśni.

Długotrwały wysiłek fizyczny sportowców uprawiających dyscypliny wytrzymałościowe wymaga stosowania odpowiedniego reżimu żywieniowego. Podstawą diety powinny być węglowodany, które uznaje się za najważniejszy substrat sprzyjający przedłużonej pracy fizycznej o wysokiej intensywności.

MT INFO

Piłka nożna, jazda na rowerze oraz bieganie – to dyscypliny sportowe, które Polacy uprawiają najczęściej, jak wynika z badania TNS OBOP na zlecenie Coca- -Coli, która na Euro 2012 uruchamia projekt Funduszu Energii Fanów.

5 kwietnia 2012 r. o godz. 12.00 w siedzibie Polskiego Komitetu Olimpijskiego odbędzie się inauguracja kampanii antydopingowej Say No! to Doping. Organizatorem przedsięwzięcia jest Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie.

Obecne prawo stanowi, iż aby zostać trenerem czy instruktorem sportu należy mieć legitymację z ministerialną pieczątką. Nawet osoba z międzynarodowym dyplomem trenera, ale bez państwowej legitymacji, nie można być legalnie zatrudniona.